دلم تنگ سحرهای دوکوهه است 
دوباره در تمنای دوکوهه است
دوکوهه ! کاش دنیایم تو باشی 
دو قصر بی تجمل بی حواشی 
دوکوهه ! کاش من مال تو بودم 
شهیدت می شدم خون می سرودم
دوکوهه ! پادشاهان کجایند ؟ 
به روی میهمان در می گشایند ؟ 
کجارفتند پوتین های خاکی ؟ 
کجا رفته است عصر بی پلاکی ؟
دو کوهه غرق عطر خاک و خون است 
دو کوهه اولین گام جنون است...